Poza tym schlebiało mu że dla niego

„Poza tym schlebiało mu, że dla niego właśnie zrobiono wyjątek w surowych przecież rygorach wolnomularskich.
Przygotowywał się już, aby odpowiedzieć kilkoma uprzejmymi słowami na mowę przewodniczącego, gdy odezwał się glos któregoś z zebranych
— Jeżeli już nowoprzyjmowany uwolniony został od prób fizycznych, to przynajmniej spodziewamy się, że wielki ofiarnik nie dopuści nieznajomego do tajemnic, nie zapytawszy go Cgodnie z ustawą o przekonania.
Rousseau spojrzał na mówiącego, którego głos był ostry i dźwięczny, i ze zdziwieniem poznał w nim młodego chirurga, którego spotkał jeszcze dziś rano na nadbrzeżu Kwiatów.
— Czy słyszałeś — zapytał wielki ofiarnik filozofa.
— Słyszałem — odparł Rousseau z drżeniem, nie mogąc poznać własnego głosu, który zabrzmiał głucho pod sklepieniem lochu. — Dziwi mnie, że człowiek, którego powołaniem jest walczyć przeciwko temu, co nazywamy cierpieniem fizycznym, opowiada się tutaj za stosowaniem cierpień fizycznych.
— Twierdzę nadal — zawołał stanowczo młody człowiek — że wielki ofiarnik uchybił prawom czyniąc wyjątek nakazom...
— Bracie — rzekł z powagą do młodego człowieka wielki ofiarnik — zachowaj milczenie, gdy przemawia głowa niewidzialnych. Wiesz, że jego postanowienia nie podlegają twojej krytyce. Próby ustanowione są dla nieznajomych, a nowoprzyjmowany jest nam wszystkim dostatecznie znany. Ale że sam on miłuje prawdę, proszę, aby odpowiedział na to pytanie, które zadaję dla formy... — Tu wielki ofiarnik zwrócił się do Rousseau. — Czego szukasz w towarzystwie niewidzialnych“(15)