Strategiczna wojna psychologiczna

„Strategiczna wojna psychologiczna obejmuje swym zasięgiem ludność cywilną i siły zbrojne jednego państwa, grupy krajów lub całej koalicji, np. główne ostrze walki skierowane jest przeciwko państwom i armiom Układu Warszawskiego. Cechą charakterystyczną strategicznej wojny psychologicznej jest to. że planuje się ją długofalowo i obejmuje ona wszystkie dziedziny życia danego kraju lub koalicji. Prowadzi się ją zarówno w czasie pokoju, jak i podczas wojny. W odniesieniu do Polski imperializm prowadzi operacje psychologiczne o zasięgu strategicznym.
Taktyczna wojna psychologiczna ma najczęściej zastosowanie w trakcie działań wojennych i wymierzona jest bezpośrednio przeciwko siłom zbrojnym i ludności cywilnej, znajdującym się w rejonach objętych konfliktem zbrojnym. Inaczej mówiąc taktyczna wojna psychologiczna związana jest bezpośrednio z działaniami bojowymi na polu walki i stanowi ich integralną część. Typowym przykładem stosowania taktycznej wojny psychologicznej był Wietnam. Amerykanie prowadzili tam przeciwko partyzantom, obok agresji zbrojnej, szereg operacji psychologicznych o znaczeniu taktycznym. Również Niemcy hitlerowskie prowadziły w okresie II wojny światowej taktyczną wojnę psychologiczną przeciwko Polsce. Związkowi Radzieckiemu i innym państwom koalicji antyhitlerowskiej.Analogiczne działania prowadził Izrael w czasie agresji na Bliskim Wschodzie w 1967 r. i później.“(2)